తైత్తిరీయోపనిషత్తులోని శిక్షావల్లి శాంతి మంత్రము.

 జైశ్రీరామ్.

తైత్తిరీయోపనిషత్తులోని శిక్షావల్లి ప్రారంభ శాంతి మంత్రం మరియు దాని భావము ఇక్కడ ఇవ్వబడినది.

ఓం శం నో మిత్రః శం వరుణః ।
శం నో భవత్వర్యమా ।
శం న ఇంద్రో బృహస్పతిః ।
శం నో విష్ణురురుక్రమః ।
నమో బ్రహ్మణే । నమస్తే వాయో ।
త్వమేవ ప్రత్యక్షం బ్రహ్మాసి ।
త్వామేవ ప్రత్యక్షం బ్రహ్మ వదిష్యామి ।
ఋతం వదిష్యామి । సత్యం వదిష్యామి ।
తన్మామవతు । తద్వక్తారమవతు ।
అవతు మామ్ । అవతు వక్తారమ్ ॥
ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః.

మిత్రః: మిత్రుడు (పగటిని、 ప్రాణమును నియంత్రించే దేవత)

నః: మాకు

శం: సుఖమును (శాంతిని) కలవాడు అగుగాక

వరుణః: వరుణుడు (రాత్రిని、 జలమును నియంత్రించే దేవత) (మాకు సుఖమును ఇచ్చుగాక)

అర్యమా: అర్యముడు (సూర్యుని యొక్క మరొక రూపం) మాకు సుఖమును కలిగించుగాక

ఇంద్రః: ఇంద్రుడు

బృహస్పతిః: బృహస్పతి (దేవతల గురువు) (మాకు సుఖమును ఇచ్చుగాక)

ఉరుక్రమః: గొప్ప అడుగులు గలవాడు (త్రివిక్రమ రూపం ధరించిన)

విష్ణుః: విష్ణువు మాకు సుఖమును కలిగించుగాక

బ్రహ్మణే: పరబ్రహ్మమునకు

నమః: నమస్కారము

వాయో: ఓ వాయుదేవుడా!

తే: నీకు

నమః: నమస్కారము

త్వమేవ: నీవే

ప్రత్యక్షం: ప్రత్యక్షముగా ఉన్న

బ్రహ్మ అసి: బ్రహ్మము (పరమాత్మవు) అయి ఉన్నావు

త్వామేవ: నిన్నే

ప్రత్యక్షం బ్రహ్మ: ప్రత్యక్ష బ్రహ్మముగా

వదిష్యామి: కీర్తిస్తాను / పలుకుతాను

ఋతం వదిష్యామి: యథార్థమైన ధర్మమును (వేదోక్త మార్గమును) పలుకుతాను

సత్యం వదిష్యామి: లౌకికమైన సత్యమును (నిజమును) పలుకుతాను

తత్: ఆ పరబ్రహ్మము

మామ్: నన్ను (శిష్యుడైన నన్ను)

అవతు: రక్షించుగాక

తత్ వక్తారం: ఆ పాఠమును బోధించు గురువును

అవతు: రక్షించుగాక

మామ్ అవతు: నన్ను (మళ్లీ) రక్షించుగాక

వక్తారం అవతు: గురువును రక్షించుగాక.

ఈ శిక్షావల్లిలో తదుపరి

విద్య పూర్తి చేసుకుని సమాజంలోకి ప్రవేశించే విద్యార్థులకు గురువులు చేసే బోధనలలోని ముఖ్యమైనవి.

సత్యం: సత్యమును (నిజమును)

వద: పలుకుము / చెప్పుము

ధర్మం: ధర్మమును (న్యాయమైన మార్గమును)

చర: ఆచరించుము / నడచుకొనుము.

స్వాధ్యాయాన్మా ప్రమదః: వేదాధ్యయనమునందు (చదువులో) అశ్రద్ధ చేయకుము.

సత్యాన్న ప్రమదితవ్యం: సత్యము నుండి ఎన్నడూ తొలగకూడదు (ప్రమాదము 

పొందకూడదు).

ధర్మాన్న ప్రమదితవ్యం: ధర్మము నుండి ఎన్నడూ తప్పకూడదు.

మాతృదేవో భవ: తల్లిని దైవముగా భావించుము.

పితృదేవో భవ: తండ్రిని దైవముగా భావించుము.

ఆచార్యదేవో భవ: గురువును దైవముగా భావించుము.

అతిథిదేవో భవ: అతిథిని దైవముగా భావించుము.

జైహింద్.

Print this post