అప్పయ్యదీక్షితులవారి మన్యే నిజస్ఖలనదోషమవర్ణనీయమ్ అనే శ్లోకమునకు డా.తాడేపల్లి పతంజలి మహోదయుల వివరణము.

 జైశ్రీరామ్.

అప్పయ్య దీక్షితుల వారి రచన.                       

శ్లో.   మన్యే నిజస్ఖలనదోషమవర్ణనీయమ్

అన్యస్య మూర్ధ్నా వినివేశ్య బహిర్భుభూషుః |

ఆవిశ్య దేవ! రసనాని మహాకవీనాం

దేవీ గిరామపి తవ స్తవమాతనోతి

భావం:

ఓ వరదరాజ  స్వామీ !  అసలు వర్ణించడానికే వీలులేని, తనదైన  తప్పును, వేరొకరి పై పెట్టి, తాను దాని నుండి బయటపడాలని సరస్వతీదేవి కోరుకుంటున్నది. అందుకే ఆమె మహాకవుల నాలుకల్లోకి ప్రవేశించి, నీ స్తోత్రాన్ని చేస్తోందని నేను భావిస్తున్నాను.

వివరణ:

ఈ శ్లోకంలో అప్పయ్య దీక్షితులు వారు భగవంతుని మహిమ అపారమని, ఆయనను సంపూర్ణంగా స్తుతించడం సాక్షాత్తు సరస్వతీదేవికి కూడా సాధ్యం కాదని చెప్తున్నారు. సాధారణంగా మనం ఏదైనా తప్పు చేస్తే, ఆ తప్పు మనది కాదని వేరొకరిపై నెట్టేస్తుంటాం కదా!అలాగే, భగవంతుని మహిమను పూర్తిగా వర్ణించలేకపోవడం సరస్వతీదేవి యొక్క ఒక రకమైన 'లోపం' లేదా 'దొరలుబాటు' అని కవి వర్ణిస్తున్నారు.

ఆమె తన ఈ లోపాన్ని లోకానికి తెలియనట్లు చేయాలని, తాను నిర్దోషిని అనిపించుకోవాలని భావించిందట. అందుకే ఆమె నేరుగా భగవంతుడిని స్తుతించకుండా, మహాకవుల నాలుకలను ఆవేశించి, వారి ద్వారా భగవంతుని స్తోత్రాన్ని చేయిస్తుందని కవి ఉత్ప్రేక్షిస్తున్నారు. దీనివల్ల, ఆ స్తోత్రంలో ఏమైనా తప్పులు దొర్లితే, అవి కవుల తప్పులే కాని తనవి కావని సరస్వతీదేవి తప్పించుకుంటుందనేది ఇక్కడ కవి ఉద్దేశం.

మొత్తంగా, భగవంతుని గుణాలు, మహిమ ఎంత గొప్పవో, ఎంత అద్భుతమో చెప్పడానికి మాటలు చాలవు అని, వాగ్దేవి అయిన సరస్వతీదేవి కూడా ఆయనను పూర్తిగా స్తుతించలేకపోయిందని ఈ శ్లోకం ద్వారా కవి తెలియజేస్తున్నారు.

ఇట్లు

తాడేపల్లి పతంజలి.

బ్రహ్మశ్రీ తాడేపల్లి పతంజలి మహోదయులకు ధన్యవాదములు.

జైహింద్.

Print this post